Susmuş “ədalət keşikçiləri”, yaxud da “Millət necə tarac olur olsun”...

Susmuş “ədalət keşikçiləri”, yaxud da “Millət necə tarac olur olsun”...

Amal ABUŞOV

Həyatın hər bir sahəsində ədalətin olması mühümdü. İstər hüquq sistemində,yaxud iş yerində, istərsə də idmanda. Ədalətsizliklə qarşılaşmaq hər kəsə pis təsir edir. Kimisi ruhdan düşür, kimisi də pozulaq haqqının bərpasına çalışır, ədalət axtarışına düşür. Haqqı yeyilən hüquqlarını qorumaq, ədalətin keşiyində dayanmaq, onun bərpasını təmin etmək isə onun keşikçilərinin borcudu. Məhkəmə hakimləri, hüquq-mühafizə orqanlarının əməkdaşları ictimai həyatda bunu etməyə borclu olanlardı. İdman sahəsinin də öz hakimləri var. Onlar ədalətli olmayanda idman prinsipləri də arxa plana keçir.

Bir vaxtlar Azərbaycan futbolunda bu sahədə ciddi problemlər var idi. Hakimlərin əli rüşvətə bulaşmış, cibləri kirli pullarla dolmuşdu. Cərimə meydançasının kənarındakı qayda pozuntusuna görə penalti təyin olunur, qapı xəttini keçməyən top qol kimi qeydə alınır, yan xətt hakimin yerli-yersiz havaya qalxan bayrağı üzündən komandalardan biri hücum qura bilmirdi. Belə hallar təkcə futbolçuları və məşqçiləri incitmirdi, azarkeşləri və sponsorları da futboldan iyrəndirirdi. Ölkə çempionatında əyri yollarla zirvələrə yüksələnlər avrokuboklarda kötəklənir, Azərbaycanın adını batırırdı. Peşəkar Futbol Liqasının yaranması, hakimlərə bilavasitə bu qurumdan ciddi nəzarət olunması vəziyyəti dəyişdi. Yaşlı, əli rüşvətə öyrəşən, fiti haqsız qərarlar üçün çalınan hakimlər futboldan uzaqlaşdırıldı, yeni və təmiz nəslə meydan verildi. Hakimlərin qonorarları artırıldı, onlara etimad yüksəldi. Yayda və qışda fərqli xarici ölkələrdə təlim-məşq toplanışları düzənləndi, azərbaycanlı gənclər bu toplanışlar zamanı əcnəbilərin oyunlarını idarə etməklə böyük təcrübə qazandılar.

Nəticəsini də gördük. Premyer Liqamızın oyunlarında şəffaf idarəçiliyə, minimum hakim səhvlərinə öyrəşdik. Hətta hansısa səhv olanda da bunu insan amilinə bağlamağı bacardıq, qərəz axtarmadıq. Əliyar Ağayevin, Rəhim Həsənovun, Rza Məmmədovun səsi Avropanın fərqli ölkələrindən, məsul yarışlardan gəlməyə başladı. Artıq kimlərinsə sifarişləri keçmir, əliəyrilər, hakimlik keyfiyyəti olmayanlar oyunlardan kənarda qalırdı. Bu durum "boz bina”da hökmranlıq edənlərə xoş gəlmədi. Hakimlər Komitəsində "inqilabi” dəyişikliklər edildi. Yerli sədri çıxarıb, Avstriyadan əcnəbi Fritz Ştuxlik adlı birisini gətirdilər. Adam öz ölkəsində yaxşı ad açıxarmamışdı, gənc hakimlərin yetişməsi üçün heç bir iş görməmişdi. UEFA-dakı şəriklərinin, havadarlarının əliylə aylıq 17 min avro (təxminən 34 min manat) məvacibə onu Bakıya gətirdilər. Hələ bunun ev kirayəsi, nəqliyyat xərcləri, eyş-işrət məsrəfləri də var. Bunun qarşılığında qazancımız nə oldu?

Fritz Rəhim Həsənovla prinsip aparmağa, onu hakimlik iyrəndirməyə başladı. Rza Məmmədov FİFA dərəcəsindən məhrum edildi, böyük futboldan uzaqlaşdırıldı. Əliyar Ağayev UEFA-dan gözlədiyimiz təyinatları almadı, onun Yunanıstana göndərilməsi isə gözdən pərdə asmaqdı. Hanı Ştuxlikin beynəlxalq nüfuzu sayəsində UEFA-nın bizə artan dəstəyi? Hanı Ştuxlikin "fövqəl bacarığı” sayəsində yetişən gənc hakimlər? Yoxdu. Heç gorbagor da olmayıb. Çünki əvvəldən də yox idi. Ondan nicat umanlar isə ya böyük maxinasiyalarla məşğul olanlar idi, ya da futboldan bixəbərlər.

"Qəbələ”-"Sumqayıt” qarşılaşmasında hakim Səbuhi Bayramov meydan sahiblərinin iki yüz faizlik penaltisini vermədi. Bir epizodda Elvin Bədəlov Nikolas Rayseli cərimə meydançasında yerə sərmişdi, o birində də Vüqar Mustafayev. Nə baş verir? Hakimlər də bilir ki, "Sumqayıt”ın prezidenti Riad Rəfiyev Ştuxlikin meneceridi, onların xətrinə dəymək olmaz. "Qəbələ” isə onsuz da AFFA üçün yad klubdu. Ştuxlikin devizi "Hakimlər səhv edəcək, onlardan bunu həmişə gözləyin”di. Belədə cəzasızlıq mühiti hakimlərin də başının altına yumşaq yastıq qoyur, kobud səhvə yol verən "Fritzin sevimliləri” növbəti tur da iş başında olurlar.

Ştuxlik gəldi-gedərdi, Azərbaycan hakimliyinin gələcəyi onun vecinə deyil. Onun yan-yörəsində olan Elçin Məmmədovla Babək Quliyevin başı isə hakimiyyət davasına qarışıb. Sabirin "nə işim var?” misrası bizim "qocaman” hakimlərin dilindən düşmür, hərəsi yaxasını bir kənara çəkib, susub. Oyanın, cənablar. Azərbaycan hakimliyi məhv olur, onu məhv edirlər!

OXŞAR XƏBƏRLƏR

XƏBƏRLƏR
BLOGLAR